Ενιαίο Ειδικό Επαγγελματικό Γυμνάσιο - Λύκειο Σύρου...  Επικοινωνία...

Γενική Άρθρογραφία

Φούσκαρα

Παραδοσιακή Μανιάτικη συνταγή. Φούσκαρα ή τραβηχτές, μια λιχουδιά που μπορείτε να φτιάξετε με απλά υλικά που υπάρχουν σε όλα τα σπίτια ή μπορείτε να βρείτε εύκολα.

Υλικά

1 κιλό Αλεύρι , 2 φακελάκια Μαγιά,
2 κουταλάκια Αλάτι, Νερό όσο πάρει
2 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο και
Λαδί για το τηγάνισμα

Εκτέλεση

Σε ένα μεγάλο μπολ ανακατεύω το αλεύρι με τη μαγιά και το αλάτι. Ρίχνω χλιαρό νερό και ζυμώνω ώστε να φτιάξω μία ζύμη μαλακή. Προσθέτω τις δύο κουταλιές λάδι, ζυμώνω και την αφήνω τουλάχιστον 30΄ σε ζεστό μέρος, σκεπασμένη με πετσέτα ώστε να φουσκώσει. Βάζω σε τηγάνι αρκετό λάδι και όταν κάψει κόβω κομματάκια από το ζυμάρι, τα ανοίγω με το χέρι, τραβώντας τα κυκλικά και τα ρίχνω στο καυτό λάδι. Τα γυρνάω για να τηγανιστούν και από τις δύο μεριές (παίρνουν ένα ελαφρύ ξανθό χρώμα). Τα ακουμπάμε σε χαρτί κουζίνας για να απορροφηθεί το λάδι που περισσεύει. Τα τρώμε με τυρί ή μέλι.

Οι μαθητές του Α2

No Bullying

Την Παρασκευή 14 Οκτωβρίου πήγαμε με τους μαθητές του σχολεία μας στο θέατρο Απόλλων και παρακολουθήσαμε μια παράσταση με διάφορα χορευτικά για το BULLYING.

Η παράσταση διοργανώθηκε από την Ομάδα του Εργαστηρίου Τεχνών με έδρα την Τήνου. Μας έδειχνε μέσω των χορευτικών την παρενόχληση των μαθητών αλλά και ότι στο τέλος καταλήγουν όλοι αγαπημένοι. Το θέμα της  παράστασης ήταν ότι δεν πρέπει να χτυπάμε τους συμμαθητές μας και τους άλλους γενικώς και πρέπει όλοι να είμαστε μία ομάδα. Το χορευτικό που μου έκανε εντύπωση ήταν που στην αρχή χορεύανε ανταγωνιστικά γιατί ένας μαθητής δεν είχε χρήματα να αγοράσει τα ίδια ρούχα και πράγματα με τους υπόλοιπους. Στο τέλος όμως, όλοι αγαπήθηκαν.

           Αρχικά, ένιωθα λυπημένη γιατί μάλωναν συνέχεια ενώ στο τέλος που αγαπήθηκαν ένιωσα χαρούμενη γιατί πρέπει να είμαστε ενωμένοι και να λειτουργούμε όλοι σαν μια ομάδα.  Η προσπάθεια των παιδιών μου φάνηκε πολύ καλή και θα ήθελα να δώσω συγχαρητήρια στα παιδιά που ήρθαν στο θέατρο μας και μας δείξανε τόσα ωραία πράγματα. Με απλό και όμορφο τρόπο καταλάβαμε και μάθαμε πολλά πράγματα.

Από την παράσταση έμαθα ότι δεν πρέπει να μαλώνουμε αλλά να είμαστε όλοι μία ομάδα . Πρέπει λοιπόν, όλοι να είμαστε ενωμένοι για να βγαίνει το αποτέλεσμα που ζητάμε. Τίποτα δε λύνεται με το ξύλο αλλά πρέπει να κάνουμε πάντα διάλογο. Εύχομαι όλοι να προσπαθούμε και να είμαστε αγαπημένοι γιατί δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε.

Μαυροκεφάλου Φλώρα & Οικονομίδη Κωνσταντίνα μαθήτριες της Δ΄Τάξης

Τα γκράφιτι στη σημερινή εποχή

Το γκράφιτι είναι μια μορφή τέχνης και ένας διαφορετικός τρόπος έκφρασης για αρκετούς ανθρώπους, κυρίως νέους σε ηλικία. Το γκράφιτι είναι παράνομη πρακτική αλλά πραγματοποιείται πολύ εύκολα και γι’ αυτό το συναντάμε πολύ συχνά. Οι πιο συνηθισμένες μορφές γκράφιτι που μπορούμε να συναντήσουμε είναι η αναγραφή μικρού κειμένου ή συνθημάτων, τα στιχάκια τραγουδιών καθώς και οι διάφορες αναπαραστάσεις. Το μήνυμά του μπορεί να είναι πολιτικό, κοινωνικό ή ακόμα και προσωπικό.  Ένα γκράφιτι μπορεί να αποτυπωθεί παντού. Ένα από τα ποιο  συνηθισμένα μέρη που μπορούμε να τα θαυμάσουμε είναι τα σχολεία. Οι μαθητές συνηθίζουν να  ζωγραφίζουν ονόματα ομάδων ή μαθητών, στιχάκια από τραγούδια ακόμα και συνθήματα από τις αγαπημένες τους ομάδες. Συχνά, βλέπουμε διάφορες ζωγραφιές όπως καρδούλες, λουλούδια, πρόσωπα ή την προσωπική υπογραφή κάποιου μαθητή.  Τα σχολικά γκράφιτι τα συναντάμε συνήθως πάνω σε θρανία αλλά και στους τοίχους του σχολικού χώρου. Με αυτό τον τρόπο οι μαθητές εκφράζουν τις σκέψεις και τα συναισθήματά του, ίσως όμως και την κούραση ή τη βαρεμάρα τους. Πρέπει να παραδεχτούμε ότι μερικά γκράφιτι είναι πολύ όμορφα μπορούν να θεωρηθούν πραγματικά έργα τέχνης!

Παρουσίαση

Κατεβάστε την παρουσίαση σε μορφή ppt

Ψαραδέλης Δημήτρης Μαθητής της Ε Τάξης

Ο Έλεγχος Των Σπόρων και η Επιβίωση των Τοπικών Ποικιλιών

«Ελέγξτε το πετρέλαιο και θα ελέγχετε έθνη.
Ελέγξτε το φαγητό και θα ελέγχετε τον κόσμο».
Χένρι Κίσινγκερ 1974

Το φθινόπωρο είναι η εποχή που μειώνονται τα φρούτα και οι καρποί. Αυτό άλλωστε σημαίνει και το όνομά του. Για όσους δεν το γνωρίζουν ή δεν το έχουν συνειδητοποιήσει η λέξη φθινόπωρο βγαίνει από το φθίνω (λιγοστεύω) και οπώρα (φρούτο), δηλαδή είναι η εποχή που φθίνουν τα φρούτα. Το γεγονός ότι λιγοστεύουν οι καρποί δεν σημαίνει ότι εξαφανίζονται κιόλας. Ειδικά ο μήνας Οκτώβριος είναι κατάλληλος για μια σειρά από λαχανικά όπως ρόκα, μαρούλι, μπρόκολο, κουνουπίδι, καρότα. Αποφασίσαμε λοιπόν, να φυτέψουμε στον κήπο του σχολείου τα λαχανικά μας.

Μάθαμε από την καθηγήτρια μας ότι από τα πολύ παλιά χρόνια οι σπόροι μαζεύονταν και φυλάσσονταν για να ξαναχρησιμοποιηθούν την επόμενη χρονιά. Έτσι, πέρασαν από γενιά σε γενιά και δημιουργήθηκαν οι τοπικές, παραδοσιακές ποικιλίες. Οι φυτικές αυτές ποικιλίες χρειάστηκαν αιώνες για να προσαρμοστούν γενετικά στις διαφορετικές συνθήκες των νησιών και των άλλων γεωγραφικά απομονωμένων περιοχών παραλιακών ή ορεινών όπως η έλλειψη νερού, οι έντονοι άνεμοι, το φτωχό σε θρεπτικά συστατικά χώμα, τα τοπικά φυτοπαθογόνα και γενικά το μικροκλίμα της περιοχής. Έτσι μπορούν να αναπτύσσονται έχοντας καλή απόδοση, περιορισμένες ανάγκες νερού και θρεπτικών συστατικών, χωρίς να χρειάζονται πολλά λιπάσματα ή φυτοφάρμακα. Συνεπώς, είναι υγιεινά, σχετικά φθηνά, με ιδιαίτερη οσμή και γεύση. Συγκεντρώνουν το ιδιαίτερο και διαφορετικό του κάθε τόπου, δεν πετυχαίνουν όμως υψηλές αποδόσεις, όπως απαιτεί σήμερα η γεωργία και επίσης όλοι οι καρποί δεν έχουν την απαιτούμενη ομοιομορφία. Σαν χαρακτηριστικά παραδείγματα τοπικών ποικιλιών μπορούμε να αναφέρουμε τη μαστίχα Χίου, τον κρόκο Κοζάνης, το πεπόνι Έβρου, την Τσακώνικη μελιτζάνα, το ντοματάκι Σαντορίνης, τη φάβα Σαντορίνης, ένας ατελείωτος αριθμός τοπικών ποικιλιών που ευδοκιμεί σε «τούτα ’δω τα χώματα». Όμως ο πολύτιμος αυτός φυσικός πόρος που αποτελεί την βάση της διατροφικής μας ασφάλειας, της υγιεινής διατροφής και της φυσικής εξέλιξης των φυτών απειλείται σοβαρά από τα μεγάλα συμφέροντα των πολυεθνικών εταιρειών σπόρων.

Με την συζήτηση που κάναμε για τους σπόρους ακούσαμε για πρώτη φορά ότι οι γεωργικοί σπόροι που είναι η βάση της διατροφής μας, η αφετηρία της διατροφικής αλυσίδας του ανθρώπου και ο βασικός κρίκος της ανθρώπινης ανάπτυξης, βρίσκονται στα χέρια μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών όπως η Monsanto, η Seminis, η Bayer- Aventis, η Dupont, η Syngenta, η Νovartis, η Pioneer, η AstroZeneca, οι οποίες  ιδιωτικοποίησαν και μονοπώλησαν την σποροπαραγωγή, μεθοδευμένα εξαφάνισαν τις τοπικές και φυσικές ποικιλίες, δημιούργησαν και  κατοχύρωσαν, με πολιτικές αποφάσεις, εμπορικά κανάλια, και ακόμα χειρότερα δημιούργησαν την «πνευματική ιδιοκτησία» τους επί των γεωργικών προϊόντων. Οι εταιρίες αυτές δεσμεύουν πλέον τους αγρότες με τα βιομηχανικά τους κατασκευάσματα, είτε πρόκειται για τα παραγόμενα απ’ αυτές υβρίδια, είτε για τους γενετικά μεταλλαγμένους σπόρους. Μέσω της παγκόσμιας νομοθεσίας που προωθούν στα μέτρα τους, πατεντάρουν ως δική τους «πνευματική ιδιοκτησία» και εξασφαλίζουν το δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης όχι μόνο στο γενετικό υλικό που θεωρούν δική τους «εφεύρεση», αλλά προχωρούν και στον έλεγχο των παραδοσιακών γενετικών πόρων. Έμμεσα λοιπόν,  ο αγρότης δεν μπορεί να συλλέξει και να φυλάξει τους σπόρους του διότι δεσμεύεται με συμβόλαιο να τους αγοράζει κάθε χρόνο με βάση τους όρους της εμπορίας και του μάρκετινγκ που καθορίζει η πολυεθνική εταιρεία. Έτσι, οι εταιρίες αποκτούν το αποκλειστικό «δικαίωμα χρήσης του σπόρου» που τους «ανήκει πνευματικά», καθώς και των πωλήσεων  οποιουδήποτε παράγωγου προϊόντος προέρχεται από αυτόν τον σπόρο. Για να πειστούν οι λαοί, οι πολυεθνικές προωθούν ασταμάτητα τον μύθο ότι εργάζονται με γνώμονα το συμφέρον της «διεθνούς κοινότητας» και όλες οι προσπάθειες  τους στον τομέα της  βιοτεχνολογίας των τροφίμων γίνονται για να νικηθεί η πείνα στον πλανήτη.

Διαβάστε Περισσότερα

Ένα Ποίημα για τους Πρόσφυγες

Από τη Μαριάνθη Καραμολέγκου